Αρχείο · Αποστολές

Όπου υπάρχουν έλληνες

1994–2007 · Έξι ντοκιμαντέρ για τον οικουμενικό ελληνισμό, από τη Λατινική Αμερική ώς τη Σμύρνη — με πέντε φωτογραφίες από την αποστολή του 1994.

Από το 1994 έως το 2007 ο Αργύρης Ντινόπουλος έκανε μια σειρά δημοσιογραφικών αποστολών σε διάφορα σημεία του πλανήτη για να καταγράψει και να αποτυπώσει σε μορφή ντοκιμαντέρ την παρουσία του οικουμενικού ελληνισμού.

Έτσι τον Οκτώβριο του 1994, ως απεσταλμένος του Antenna, ταξίδεψε, προσκεκλημένος των ελληνικών κοινοτήτων, στην Αργεντινή και στην Χιλή για να παρουσιάσει την ζωή των αποδήμων ελλήνων σε αυτές τις δύο χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Η δημοσιογραφική έρευνα περιελάμβανε και συνεντεύξεις με τους γηραιότερους, τότε μετανάστες, οι οποίοι κατέθεταν μνήμες από την «μυθική εποχή» (πριν από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο) των ελληνικών μεταναστευτικών ροών προς την Αργεντινή όταν η χώρα διέθετε μια από τις ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη.

Ξεχωρίζει η μαρτυρία του Παναγιώτη Μανίκη που ξεμπάρκαρε στο λιμάνι της Μπόκα το 1930 και διηγείται πώς ήταν, προπολεμικά, η ζωή για τους μετανάστες στην Αργεντινή.

Το ελληνικό εμπορικό και εφοπλιστικό δαιμόνιο, η ελληνική αρετή της προσαρμογής στις πλέον δύσκολες συνθήκες, το πείσμα για προκοπή, η εργατικότητα, αλλά και η αγάπη για την μητέρα πατρίδα αναδείχθηκαν μέσα από σειρά συνεντεύξεων αλλά και ντοκουμέντων που παρουσίασε η δημοσιογραφική έρευνα.

Την ίδια χρονιά (1994) επισκέφθηκε την Οδησσό με αφορμή την λειτουργία στην πόλη του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού και κατέγραψε – μαζί με την συνάδελφό του Κορίνα Ξυπολιτίδου- την ιστορική διαδρομή του ελληνισμού στην Ουκρανία μέσα από συνεντεύξεις και βιντεοσκόπηση κτιρίων και μνημείων της πόλης που συνδέονται με την ελληνική ιστορία και ανθρωπογεωγραφία.

Σχεδόν 10 χρόνια αργότερα (το 2005) πήγε στην Μέση Ανατολή, σε μια από τις πιο «θερμές» περιοχές του πλανήτη, αλλά, αυτήν την φορά, όχι για κάποιο πολεμικό ρεπορτάζ, αλλά αναζητώντας τα ίχνη του ελληνισμού στην Συρία και στον Λίβανο.

Η μαρτυρία του γιατρού Άγγελου Κιοσέογλου είχε (από το 2005) ιδιαίτερη αξία αφού σε προχωρημένη ηλικία τότε (αλλά, παρόλα αυτά, ασκώντας την ιατρική) ήταν ο τελευταίος εν ζωή έλληνας ο οποίος είχε πολεμήσει κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Μέση Ανατολή.

Άλλη μια τέτοια σπάνια μαρτυρία συνέλεξε ο Αργύρης Ντινόπουλος σε ένα άλλο άκρο της Μεσογείου, στην Κάτω Ιταλία, αυτή του Κοσιμίνο Σούρντο που σχεδόν στα ενενήντα χρόνια του εξιστορεί περιστατικά από την πορεία του ελληνισμού στην περιοχή της Γκρέτσια Σελεντίνα τα οποία πηγαίνουν τόσο μακριά όσο η δεκαετία του 1940. Το σχετικό ντοκιμαντέρ στην Κάτω Ιταλία αναφέρεται στο γλωσσικό ιδίωμα του «γκρίκο» με συνεντεύξεις ελληνόφωνων που μιλάν τα λεγόμενα «φθαρμένα ελληνικά» και καταθέτουν στοιχεία για την ιστορία, τον πολιτισμό και την τέχνη των ελληνόφωνων πληθυσμών της Κάτω Ιταλίας.

Την ίδια χρονιά (το 2005) έγινε και μια ακόμη δημοσιογραφική αποστολή, αυτήν την φορά για να καταγράψει την, δυστυχώς, φθίνουσα πορεία του ελληνισμού στα χωριά της Βορείου Ηπείρου, ενώ το 2007, στο ντοκιμαντέρ για τα 85 χρόνια από την μικρασιατική καταστροφή, υπάρχει η μαρτυρία του Αμπιντίν Μπαϊρακτάρογλου στον Αργύρη Ντινόπουλο ιδιαίτερης συμβολικής αξίας αφού ήταν γεννημένος το 1922.