Αρχείο · Πολεμικά ρεπορτάζ

Σερβία, 1999

Τον Μάρτιο του 1999 ο Αργύρης Ντινόπουλος, απεσταλμένος του Αντέννα (ΑΝΤ1), κάλυψε από το Βελιγράδι τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας. Με έδρα την πρωτεύουσα ώς τον Ιούνιο του 1999, μετέδιδε μέσα από τα σημεία των πληγμάτων, στο Βελιγράδι και σε άλλες πόλεις της Σερβίας. Εδώ συγκεντρώνονται το ντοκιμαντέρ, οι ανταποκρίσεις και οι φωτογραφίες εκείνων των μηνών.

Ο Αργύρης Ντινόπουλος κάλυψε, ως απεσταλμένος του Antenna, την νατοϊκή επίθεση στην Σερβία από την πρώτη ημέρα των αεροπορικών βομβαρδισμών στο Βελιγράδι, στις 24 Μαρτίου 1999, έως την επίτευξη συμφωνίας για τερματισμό της νατοϊκής επιχείρησης, στις 10 Ιουνίου 1999, με την απόσυρση των σερβικών στρατιωτικών δυνάμεων από το Κόσοβο.

Οι ζωντανές μεταδόσεις γινόταν είτε τηλεφωνικά (από σταθερά τηλέφωνα) είτε μέσω επίγειων τηλεοπτικών δικτύων, οπότε έπρεπε υποχρεωτικά να χρησιμοποιηθούν εγκαταστάσεις studio αφού δεν ήταν δυνατή (όπως σήμερα) η χρήση των δικτύων κινητής τηλεφωνίας για την μετάδοση ήχου και εικόνας.

Η αποστολή του βιντεοληπτικού υλικού (δηλαδή οι κασέτες με τα ρεπορτάζ) γινόταν, επίσης, μέσω επίγειων τηλεοπτικών δικτύων, άρα μέσω του σερβικού τηλεπικοινωνιακού οργανισμού, αφού προηγουμένως το υλικό είχε ελεγχθεί και (συχνά) λογοκριθεί.

Για τους έλληνες ανταποκριτές, πάντως, υπήρχε και άλλη μέθοδος αποστολής του τηλεοπτικού υλικού, αφού, άλλωστε τα επίγεια τηλεπικοινωνιακά δίκτυα της Σερβίας ήταν συχνά εκτός λειτουργίας.

Με έμπιστους σέρβους οδηγούς η κασέτα έφευγε οδικώς από το Βελιγράδι για τα σύνορα Σερβίας–FYROM και στην συνέχεια η αποστολή του τηλεοπτικού υλικού γινόταν είτε από τον οργανισμό τηλεπικοινωνιών των Σκοπίων είτε η κασέτα πήγαινε κατευθείαν, οδικώς, στην Θεσσαλονίκη.

Κορυφαίες στιγμές του ρεπορτάζ ήταν οι βομβαρδισμοί της κινεζικής πρεσβείας στο Βελιγράδι, του κτιρίου της σερβικής τηλεόρασης (οπότε δεν υπήρχε πλέον δυνατότητα για τηλεοπτικές μεταδόσεις από τους ξένους ανταποκριτές), του ιστορικού ξενοδοχείου Yugoslavia (στην προεδρική σουίτα του οποίου είχε μείνει ο Ουίνστων Τσώρτσιλ), η καταστροφή του εργοστασίου της Ζάσταβα, τα χτυπήματα στις γέφυρες του Νόβι Σαντ που έκοψαν την πόλη στα δύο, οι συχνές «παράπλευρες» απώλειες αμάχων, αλλά και η κατάρριψη από τους σέρβους του αμερικανικού αεροπλάνου Stealth.