Αρχείο · Ρεπορτάζ & ντοκιμαντέρ
Από το 1997 ώς το 2007, ο Αργύρης Ντινόπουλος κατέγραψε επανειλημμένα, επιτόπου, την κατάσταση στο βόρειο, κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Στην αποστολή του 1997, ήταν —όπως σημειώνει ο ίδιος— «σαν να είχε σταματήσει ο χρόνος»· στις επόμενες, το 2002 και το 2007, η εικόνα είχε πια αλλάξει. Τρία ντοκιμαντέρ απαρτίζουν τον φάκελο: η τύχη των ορθόδοξων μνημείων, η εκμετάλλευση των ελληνοκυπριακών περιουσιών και το ιστορικό πορτρέτο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.
Ο Αργύρης Ντινόπουλος πέτυχε το 1997 να εξασφαλίσει άδεια για δημοσιογραφική αποστολή, του Antenna, στην κατεχόμενη Κύπρο.
Είκοσι τρία χρόνια μετά την τουρκική εισβολή τα ίχνη του ελληνισμού ήταν ακόμη «ζωντανά» στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα του νησιού.
Στην πραγματικότητα ήταν σαν να είχε σταματήσει ο χρόνος.
Μπαίνοντας, για πρώτη φορά μετά το 1974, στην κλειστή εκκλησία του Αγίου Μάμα, στην κατεχόμενη Μόρφου, όλα ήταν όπως τα είχαν αφήσει ιερείς και πιστοί φεύγοντας εκείνο το δραματικό καλοκαίρι της εισβολής.
Το ίδιο και στο Ριζοκάρπασο, όπου λειτουργούσε, το 1997, το δημοτικό σχολείο των «εγκλωβισμένων ελλήνων» ή στο μοναστήρι του Απόστολου Ανδρέα στο βορειότερο άκρο του νησιού.
Σε κακή κατάσταση ήταν οι ορθόδοξες εκκλησίες, πολλές από τις οποίες είχαν μετατραπεί ακόμη και σε στάβλους.
Εντυπωσιακή, τέλος, ήταν η φυσική ομορφιά της βόρειας, κατεχόμενης Κύπρου επειδή ακριβώς το 1997 δεν είχε ξεκινήσει η λεγόμενη τουριστική εκμετάλλευσή της.
Είχες την αίσθηση ότι βρισκόσουν στην καλοκαιρινή Ελλάδα των δεκαετιών 1950-1960.
Τελείως διαφορετική ήταν η εικόνα που αντίκρισε ο Αργύρης Ντινόπουλος στις δύο επόμενες δημοσιογραφικές αποστολές του στην κατεχόμενη Κύπρο το 2002 (πάλι για τον Αntenna) και (κυρίως) το 2007 (για την ΕΡΤ).
Η άναρχη τουριστική ανάπτυξη σε συνδυασμό με την βίαιη καταπάτηση των ελληνικών περιουσιών και την καταστροφική περιβαλλοντική πολιτική του καθεστώτος είχαν αλλοιώσει το φυσικό και αστικό οικοσύστημα μετατρέποντας την βόρεια Κύπρο σε χαμηλών προδιαγραφών τουριστική ζώνη.
Τα ζητήματα αυτά, μαζί με το θέμα των ελληνικών περιουσιών στην κατεχόμενη Κύπρο, παρουσιάζονται στο ντοκιμαντέρ (του 2007) με τίτλο: «Ο Αττίλας παίζει γκόλφ».
Μετά την πρώτη αποστολή στην κατεχόμενη Κύπρο, το 1997, ο Αργύρης Ντινόπουλος έκανε άλλα δύο ντοκιμαντέρ που σχετιζόταν άμεσα με την ιστορία του νησιού.
Το ένα ήταν για την ιστορία και την προσωπικότητα του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, με σπάνια ντοκουμέντα και μαρτυρίες, για την επέτειο (επίσης το 1997) των 20 ετών από τον θάνατό του.
Το δεύτερο με τίτλο «ΕΛΔΥΚ 1974» παρουσίασε τις συγκλονιστικές μαρτυρίες των στρατιωτών της ΕΛΔΥΚ που το 1974 πολέμησαν τους τούρκους κατά την εισβολή τους στο νησί.
Το 1998 που ο Αργύρης Ντινόπουλος έκανε αυτό το ντοκιμαντέρ (Antenna) οι ΕΛΔΥΚάριοι βρισκόταν ήδη στην ηλικία μεταξύ 40 και 50 ετών και πραγματοποίησαν καταθέσεις ψυχής, αλλά και άγνωστων, μέχρι τότε, γεγονότων για το 1974.
Έναυσμα, πάντως, για την δημοσιογραφική δουλειά του Αργύρη Ντινόπουλου στην Κύπρο αποτέλεσαν οι δημοσιογραφικές εμπειρίες από τον, επίσης δραματικό, Αύγουστο του 1996, όταν, ως ρεπόρτερ του Antenna, κάλυψε τις δολοφονίες από τις κατοχικές δυνάμεις των νεαρών ελληνοκυπρίων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού.
Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τις εκκλησίες και τα ορθόδοξα μνημεία στο βόρειο, κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου — τη φθορά, την καταστροφή και την εγκατάλειψη μιας πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς αιώνων. Όπως σημειώνει ο ίδιος ο Ντινόπουλος, υπήρξε ανάμεσα στους πρώτους έλληνες δημοσιογράφους που κατέγραψαν επιτόπου την κατάσταση στην κατεχόμενη Κύπρο.
Το 2007 —λίγο πριν από τις εθνικές εκλογές στις οποίες εξελέγη βουλευτής— ο Ντινόπουλος πραγματοποίησε δημοσιογραφική αποστολή στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου για λογαριασμό της ΝΕΤ. Η έρευνα εστίασε, μεταξύ άλλων, στη λεηλασία, την εκμετάλλευση και την αξιοποίηση ελληνοκυπριακών περιουσιών από ξένα —βρετανικά και γερμανικά— επιχειρηματικά συμφέροντα, ένα ζήτημα που την ίδια περίοδο απασχολούσε και τα ευρωπαϊκά δικαστήρια.
Ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ για την πολυκύμαντη ζωή του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου — πρώτου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και κεντρικής μορφής της νεότερης ιστορίας του νησιού. Με σπάνιο οπτικό υλικό, αρχειακά ντοκουμέντα και μαρτυρίες, η ταινία προβλήθηκε από την τηλεόραση του Αντέννα το 1997, στη συμπλήρωση είκοσι χρόνων από τον θάνατό του.
15 φωτογραφίες · Κάντε κλικ σε μια φωτογραφία για μεγέθυνση.
